اسامي زنان همراه كاروان عاشورا از شهر مدينه

 

 

 

1) حضرت زينب كبري (س)

 

2) حضرت فاطمه صغري (س)دختر امام حسين (ع)

 

3) حضرت سكينه دختر امام حسين (ع)

 

4) فاطمه دختر امام حسن مجتبي (ع)مادر امام محمد باقر (ع)

 

5) ام كلثوم دختر حضرت علي (ع)

 

6) زينب صغري دختر امير المومنين همسر محمد بن عقيل

 

7) فاطمه دختر علي بن ابيطالب

 

8) حضرت رقيه دختر خردسال امام حسين

 

9) رقيه دختر حضرت علي(ع) ام كلثوم صغري همسر مسلم بن عقيل

 

10) حضرت رباب همسر امام حسين(ع)

 

11) حميده دختر مسلم بن عقيل

 

12) رمله همسر امام حسن مجتبي(ع)مادر حضرت قاسم بن حسن

 

13) زني از بكر بن وائل

 

14) حسنيه

 

15) فكيهه همسر عبد الله اريقط

 

16) كبشه

 

17) فضه خدمتكار حضرت زهرا

 

18) شهر بانو

 

19) عاتكه همسر امام حسين (ع)

 

20) ليلي التميمه

 

21) ام هاني دختر حضرت علي (ع)

   اين منم 

 اين من نا چيزم كه از زيبائي هاي او مي نويسم

 

 حرفاشون خيلي قشنگ بود پر بودند از زيبائي وسرشار از ازادگياره پر بودند از بغضي كه به يك باره مي تركد.

 توي حرفاش جازبه خاصي بود اونقدر كه همه را به سمت خودش مي كشوند.هركس حرفاش را مي شنيد يا اينكه

 بعدها مكتوبش را مي خواند واقعا لذت مي برد.

 توي حرفاش ريتم خاصي بود كه توجه هر انساني بهش جلب مي شد.اره اره اون يه اسطوره بودوهست .

 يه اسطوره براي من وهمه ي مردم.او كسي بود كه زبانم را از تعريف كردن عاجز مي كنه و هر چه بگم بازهم

 كم گفتم.

 بعضي وقتها دوست دارم فرياد بزنم بگم چرا چرا اين واقعه رخ داد اما ياد حرفهاي اون بزرگوار اجازه اين كار

 را نمي ده.به اين دليل كه در عمق ان رويداد نارا حت كننده زيبائي وجود دارد كه بايد دركش كردو حقيقت را

 پيدا كرد.

 انسان هائي بوده اند كه تمام تلاش خود را كرده اند تا حقيقت را ناديده بگيرند اما غافل از اينكه حقيقت همچنان

 با قي است.

 كتابهاي زيادي در مورد زندگي نامه ايشون به چاپ رسيده اما نام كتا بي كه من مطالعه كردم اينه:

  زنان عاشورا نوشته سيد احمد رضا حسيني

 

 

شاپرك باباي من گم شده اونو نديدي

 

كاش مي شد مي رفتي و تو قتلگاه مي گشتي

 

شاپرك نشين رو شونم شونه هام درد مي كنه

 

شاپرك خبر از بابام بيار اگه رو نيزه پريدي

 

پروانه يه بوسه من بهت مي دم امانتي

 

ببري پيش بابام اگه به چا ك لبهاش رسيدي

شهريور

هر بار با يك سنگ باتوجه به ماه تولد وخواص شفا بخشي اش
به اين دليل كه من در ماه شهريور متولد شده ام از شهريور شروع مي كنم.

سنگ هاي اين ماه:
                         امازونيت . كوارتزيدودي . اميتست . كارنلين . چشم ببر
درمان روحي:
                 امازونيت:ايجادانرژي حياتيو جنب وجوش در طول زندگي
                 كوارتزيدودي:افزايش خلاقيت وايجاد تعادل در احساسات
                 اميتست : پرورش نيروي خلاقيت و ابتكار ومحافظ در برابر فشار عصبي شديد
                 كارنلين : گرمي در برخورد و اجتماعي بودن وتقويت تمركز
                 چشم ببر : ايجاد تعادل در نياز هاي جسمي ومادي

بغض كهنه

                                                   وقتي كه شانه هايم
                                               در زير بار حادثه مي خواست بشكند
                                               يك لحظه از خيال پريشان من گذشت
                                                    (بر شانه هاي تو...)
                                               بر شانه هاي تو اگر مي شد سري بگذارم
                                                       وين بغض درد را
                                               از تنگناي سينه ام در ارم به هاي هاي
                                               ان جان پناه مهر شايد كه مي توانست
                                               از بار اين مصيبت سنگين اسوده ام كند.

من بارها در زندگي شكست خورده ام تا راه شكست دادن تقدير را فميده ام.

خود را شناختن حكمت استو خود را از ياد بردن بلاهت.(چون يار اهل است كار سهل است.)
 
هميشه نعمت هائي را كه داريد بشماريد نه محروميت ها را.
                                                                              ويل كارنگي
خداوندا چگونه زيستن را به من بيا موز چگونه مردن را خود خواهم اموخت.
                                                                                            دكتر شريعتي

يه شروع خوب

                                               به نام خداوند بخشنده مهربان
من هميشه هر كاري و با اين جمله شروع مي كنم.خيلي دوسش دارم يه جورائي بهم ارامش كامل رو ميده.
اين اولين نوشته منه.شايد يكمي سرد باشه اخه شروع كار من تو يه روز سرد زمستونيه.
از همون بچگيم دفتر هاي خاطراتم را با يك شعر هميشگي شروع مي كردم.دلم نيومدجاي اون شعرو تو خلوت برنزي خودم خالي بگذارم.
                                                   اين جسم من از خاك است
                                                   از خاك شود روزي
                                                   نام من از اين دفتر هم پاك شود روزي
                                                    انان كه مرا دانند
                                                    اين خط مرا خوانند
                                                    شايد كه كنند يادم
                                                    افسرده شوند روزي