××

افق روشن

 

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبائی را خواهد گرفت

 

روزی که کمترین سرود بوسه است

وهر انسانی برای هر انسان برادری است

روزی که دیگر درهای خان شان را نمی بندند

قفل افسانه ای ست

وقلب برای زندگی بس است

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر اخرین حرف دنبال سخن نگردی

روزی که اهنگ هر حرف زندگی است

تا من به خاطر اخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه ای ست

تا کمترین سرود بوسه باشد

روزی که تو بیائی برای همیشه بیا بی

و مهربانی با زیبائی یکسان شود

روزی که دوباره ما برای کبوتر هایمان دانه بریزیم…

و من انروز را انتظار می کشم

حتی روزی که دیگر نباشم…

اونقدر عاشق می شم

اونقدر از تو می گم

که میون اسم تو توی آ سمون عشق

رنگین کمون پیدا بشه

اونقدر عاشق می شم که تو سر زمین عشق

بعد مجنون یه نفر صاحب نشون پیدا بشه

تو مگه قلب منی که صدای نفسات

هر جا هستم بامنه...

تو مگه عمر منی که دلم با هر نفس تو رو فر یاد می زنه

فقط تو رو ...داره فریاد می زنه

تو هوای تازه ی زندگی هستی که تو قصر ارزو هایم نشستی

تو همون معجزه و لطف خدائی

که طلسم نا امیدیمو شکستی

میون گل ها نرو سخت پیدا کردنت

آخه تو خودت گلی چه قشنگه دیدنت

میون گل ها نرو سخته پیدا کردنت گل خجالت می کشه

از تو خندیدنت...!

 

جمعه ای دیگر

ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی                            دل بی تو به جان امد وقت است که بازائی
دائم گل این بستان شاداب نمی ماند                       در یاب ضعیفان را در وقت توانائی
مشتاقی ومهجوری دور از تو چنانم کرد                   کز دست نخواهد شد پایاب شکیبائی
ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست               شمشاد خرامان کن تا باغ بیارائی
ای درد توام درمان در بستر ناکامی                          وی یاد تام مونس در گوشه ی تنهائی
حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل امد                شادیت مبارک باد ای عاشق شیدائی



برای آفتاب صبح امید
که در دام شب هجران اسیرم